Έμελλε στα χέρια του Αντώνη να πιάσουμε πάτο;

Θυμάμαι τον Αντώνη Σαμαρά το 1993 να καλεί να σπάσουμε το "δίπολο του σάπιου κατεστημένου", να δώσουμε τέλος στα "κόμματα του χθες", να κλείσουμε τον κύκλο της Μεταπολίτευσης.

Που να φανταζόταν τότε, ότι επί της δικής του Πρωθυπουργίας, είκοσι χρόνια μετά, η σαπίλα που διαπερνά το πολιτικό σύστημα, αντανάκλαση ασφαλώς της κοινωνίας, θα ήταν τέτοια που να ξεπερνά και τα πιο τολμηρά σενάρια.

Κρίμα κύριε Μανιάτη

Δεν θα κάνω κανένα χαρακτηρισμό για έναν πολιτικό από τον τόπο μας που από την αρχή που δραστηριοποιήθηκε στα κοινά οι περισσότεροι Αργολιδείς, ανεξαρτήτως κομματικής προτίμησης, τον είδαν με συμπάθεια, πολλοί μάλιστα τον τίμησαν και με την ψήφο τους.

Μπορώ όμως να μιλήσω για απογοήτευση, ο πιο φανατικός ίσως και συνεπής Μνημονιακός πολιτικός, ακόμα και ο Σαμαράς τα δύο πρώτα χρόνια είχε τις αντιρρήσεις του, τώρα στα στερνά, μας δείχνει και τις ευαισθησίες του για τη δημοκρατία και το περιβάλλον.

Ο Βενιζέλος θέλει εκλογή Προέδρου, ο Σαμαράς;

Η όλη μεθόδευση της επίσπευσης της εκλογικής διαδικασίας για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, από την πλευρά του Αντώνη Σαμαρά, φανερώνει και τον σχεδιασμό του για την επόμενη μέρα, το δικό του πολιτικό αύριο.

Με δυο λόγια, φτάνοντας σε αδιέξοδο αφού πρέπει να υπογράψει και να περάσει εξοντωτικά και δυσβάστακτα μέτρα, που και αμφίβολο είναι αν θα ψηφιστούν, πολύ περισσότερο πως θα γίνουν αποδεκτά από το λαό, δεν είχε άλλη επιλογή από το να προχωρήσει πρόωρα στην εκλογή Προέδρου που σε περίπτωση εκλογής του έδινε παράταση ενός τουλάχιστον χρόνου στην Πρωθυπουργία και έχει ο θεός, αλλά και σε περίπτωση πρόωρων εκλογών, ήττα με μικρή απόσταση της τάξης των τριών μονάδων από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τόνοι λάσπης, παραπληροφόρησης, εκβιασμού, τρόμου, στα κεφάλια μας

Παρακολουθώ και συμμετέχω ενεργά στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου εδώ και σαρανταπέντε χρόνια, τέτοια επίθεση σε κόμμα, που μάλιστα είναι πρώτο στις προτιμήσεις του λαού, δεν θυμάμαι να υπήρξε άλλη φορά.

Ένας αχταρμάς συμφερόντων σε Ελλάδα και Ευρώπη, ένα πολιτικοοικονομικό κατεστημένο που για χρόνια μένει ακλόνητο και διαχειρίζεται τις τύχες αυτού του τόπου, από την ώρα που ο Αντώνης Σαμαράς στην ουσία δημοσιοποίησε το αδιέξοδο στο οποίο οδήγησε τη χώρα,  έχουν στήσει μια πραγματική βιομηχανία δυσφήμησης του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και εκφοβισμού, ακόμα μεγαλύτερου και από τα πρώτα και δεύτερα Μνημόνια.

Αντώνη δεν μας τα λες καλά

Είπε πολλά σήμερα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ ο Αντώνης Σαμαράς, κατανοητό σε τέτοιες καταστάσεις να ανεβάζεις τους τόνους, να λες υπερβολές να θέτεις διλήμματα.

Το πολιτικό μέλλον, το δικό του και της παράταξης που ηγείται κινδυνεύει άμεσα, η προσφυγή στη γνωστή συνταγή απαραίτητη.

Μόνο που δεν κατεβήκαμε σήμερα στη γη και σε τούτο τον όμορφο και βασανισμένο τόπο.

Πολιτικές καντρίλιες σε μια υποταγμένη χώρα

Περιμέναμε λοιπόν να σφυρίξουν την παράταση οι φίλοι μας, ή μήπως ήταν συνεννοημένο;, για να συνεχίσει το "παιχνίδι", μην ξεχνάμε και ποιος έχει το κουμάντο, τη σφυρίχτρα.

Παιχνίδι χωρίς εισαγωγικά το καταντήσαμε, και σεβασμός προπάντων στις μέρες που έρχονται, οικονομικός και θρησκευτικός.

Καταστροφή οι πρόωρες εκλογές γι΄αυτό ψηφίστε Πρόεδρο, μπορεί να τον μάθουμε και μετά την εκλογή του!, άλλο τι κάναμε εμείς το Μάιο του 2012.

Η ζυγαριά του Ρωμανού

Δεν θα αναφερθώ στις ύβρεις και το χλευασμό που έχει εξαπολύσει το συντηρητικό κατεστημένο, δυστυχώς και πολλοί νέοι άνθρωποι, για την απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού, θέλω όμως να τους ρωτήσω.

Γιατί πράγμα ακριβώς τον βρίζετε; Επειδή ως κρατούμενος διεκδικεί από την πολιτεία ένα δικαίωμα που η ίδια έχει θεσπίσει ή γιατί δηλώνει και είναι ασυμβίβαστος Αναρχικός που υπερασπίζεται τα πιστεύω του;

Προφανώς το πρώτο δεν σας ενοχλεί αφού εδώ και χρόνια χιλιάδες ποινικοί κρατούμενοι, ακόμα και καταδικασθέντες τρομοκράτες, παίρνουν νόμιμα άδειες και βγαίνουν από τη φυλακή τους.

Ποιος φοβάται τις "κακές" λέξεις;

"Μιχαλάκη θα σου βάλω πιπέρι στο στόμα άμα ξαναπείς αυτή τη λέξη".

Η φράση που ακούσαμε όλοι σαν παιδιά από τους μεγαλύτερους και πολλούς τους συντροφεύει ακόμη και σήμερα.

Μήπως δεν ήταν η λέξη μαλάκας από τις πρώτες που μαθαίναμε και λέγαμε μετά το μαμά και το μπαμπά; Σήμερα λοιπόν πολλοί γράφουν με "παπάκια", @ και "κ" αντί του λάμδα για να μην "λερώσουν" με αυτή την "κακή" λέξη την οθόνη του υπολογιστή τους και το διαδίκτυο.

Επίτιμος πλέον, η επόμενη μέρα

Προσπάθησα να κρατήσω ένα μέτρο και αντιμετώπισα την υπόθεση ανακήρυξης σε επίτιμο δημότη της πόλης μου, του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, με πολύ προσοχή για να μην προκαλέσω, σεβόμενος ανθρώπους που κατά διαστήματα είχαμε κοινή διαδρομή στη ζωή.

Η θέση μου ήταν σαφής, ξεκάθαρη και εκφράστηκε από το blog.

Τελειώνοντας αυτό το "στημένο" έργο, δεν μπορώ να καταπιώ τα πολύ σημαντικά θέματα που αναδείχτηκαν και από μόνα τους προκαλούν, πέρα από την επίδειξη αλαζονείας και υπεροψίας του Δημήτρη Κωστούρου στο Δημοτικό Συμβούλιο:

Άρτος και θεάματα. Όταν δεν υπάρχει άρτος, τότε...

Η "συνταγή" είναι απόλυτα πετυχημένη, λειτουργεί εδώ και αιώνες άψογα, από τότε που οι Ρωμαίοι την πρωτοεφάρμοσαν.

Αν θέλεις να χειραγωγήσεις και να κατευθύνεις τις μάζες, δώσε στις μάζες άρτον και θεάματα.

Η δοσολογία δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο για το αποτέλεσμα, αφού αυξομειώνεις απλά τις ποσότητες ανάλογα με τις δυνατότητες της εποχής και έχεις την ίδια πάντα επιτυχία.
Powered by Blogger.

Διαβασμένα της εβδομάδας

Διαβασμένα του μήνα

Διαβασμένα από την αρχή